جامعه‌سازی بهائی، پروژه‌ای است با چندین محور اساسی که کلاس‌های آموزشی، کلاس‌های دعا، گفتمان‌های اجتماعی و... از آن جمله‌اند و بهائیت سال‌هاست نقشه‌هایش را برای زنده‌ نگه‌داشتن خود، در ذیل چارچوب این پروژه به پیش می‌برد.

یکی از دلایل ناکام ماندن برنامه‌های استکبار و استعمار در جوامع دینی، نداشتن پایگاه مردمی مناسب است. غرب با ایجاد این پایگاه، می‌تواند برنامه‌های خود را بهتر اجرا و عملیاتی کند، از این رو به تولید شبه‌معنویت‌های نوپدید و تبلیغ آن‌ها اقدام می‌کند.

یکی از استراتژی‌های تبشیری، جنبش درون است. به این معنا که هرگاه افراد نمی‌توانند تظاهر به مسیحی بودن کنند، با اتخاذ رویکردی منافقانه، برنامه‌ها را پیش ببرند.

 مبلغان بهائی، فرقه‌ی خود را دین توحیدی معرفی می‌کنند اما با رجوع به منابع بهائی، جملات بسیاری از حسینعلی نوری دیده می‌شود که در آن‌ها ادعای الوهیت او آشکارا بیان شده‌‌است.

مفهوم درویشی یا فقر در جریان‌های درویشی، نقش اساسی داشته و پایه مبانی فکری-عقیدتی ایشان به شمار می‌رود. این مفهوم چنانکه از معنای مصطلح آن برمی‌آید، نمادی است از دنیاگریزی و دوری از مادیات که به عنوان بن‌مایه اولیه تصوف مطرح می‌باشد، ولی در دوره معاصر و‌ در مسیر هماهنگی با مقتضیات دنیای کنونی، با تغییرات ماهوی همراه گردیده است.

در بررسی نقش و جایگاه زنان در معنویت‌واره‌‌های نوپدید، باید به یکی از مهم‌ترین بسترهای جذب، اهمیتی مضاعف داد؛ یعنی تمایل به خودباوری و کسب موقعیت اجتماعی که ریشه در مباحث هویت‌یابی و روان‌شناسی شخصیت دارد.

عموماً وقتی لفظ جاسوس و جاسوسی را به کار می‌بریم، تصویر ذهنیمان به فردی باز می‌گردد که با سلاح‌های محیرالعقول به عمق سازمان‌های نظامی و اطلاعاتی وارد شده و بعد از یک نبرد قهرمانانه، هر چه را مطلوب است با خود می‌برد. اما در واقعیت، کافی است که یک کشور در جامعه هدف خود یک شبکه انسانی کاملاً عادی و هم‌سطح با طبقات مختلف و به ویژه اقشار پایین جامعه داشته باشد تا بتواند استراتژیک‌ترین اطلاعات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی مطلوب خود را از دل آن شبکه استخراج نماید.

مسیحیان ارمنی‌تبار ایرانی، حاضر نیستند کلیساهای خود را - حتی برخی کلیساها که به سبب مهاجرت ارامنه، عملاً خالی مانده‌اند- در اختیار اوانجلیست‌ها و مبلغان تبشیری قرار دهند و مخالفت آن‌ها با تبشیری‌ها چه‌بسا بیشتر از مخالفت مسلمانان با آن‌هاست.

یکی از اصلی ترین آموزه‌ها و روش های جذب در مسیحیت تبشیری، ادعاهای واهی شفای بیماران جسمی و روحی و سلسله اقداماتی نظیر جن گیری و شفای معلولان است.

فرقه اویسی شاه‌مقصودی را باید از جریان‌های سنتی و قدیمی تصوف دانست که با سلسله‌سازی و رساندن سررشته اقطاب به اویس قرنی و امام علی( علیه‌السلام)، در مقام تاریخ‌سازی و کسب اعتبار برآمده، اما در عین‌حال کوشیده از تغییر و تحولات جهان معاصر نیز عقب نمانده، خود را در ظاهر و عمل با جلوه‌های مدرنیته، هم‌راستا گرداند.

راهکاری که برای عقب‌ نشاندن تفکر ناب معناگرا در جهان پست‌مدرن دنبال می‌شود، تضعیف گفتگوی حقیقت‌گرا در میان ادیان و ترویج کثرت‌گرایی است. این هدف، یعنی تثبیت تکثرگرایی دینی به جای حقیقت‌گرایی، با گسترش شبه‌معنویت‌های نوپدید، به خوبی قابل دستیابی است.

با تغییر صحنه سیاسی بعد از جنگ جهانی دوم و پافشاری بسیاری از کشورها برای استقلال از اربابان اروپایی، میسیونرها نیز در پی اخراج استعمارگران، از کشورهای مستعمره اخراج شدند.این شرایط باعث شد میسیونرها به استراتژی‌های جدیدی در شرایط موجود بیاندیشند و بر مقوله «بومیت» مترکز شوند.