چندی است در آستانه ایام مبارک ولادت پیامبراکرم(ص) و هفته «وحدت»، با بدعت‌هایی مواجه‌ایم که می‌کوشند این ایام و هدف اصلی آن یعنی تعمیق وفاق و اتحاد میان مسلمین را مخدوش سازند. مراسم مرتبط با نهم‌ربیع موسوم به «عید الزهرا»، «فرحه الزهرا» یا «عمرکشان»، مهم‌ترین بدعت نهاده‌شده در این زمینه است که نه‌تنها هیچ‌گونه اعتبار ریشه‌ای-اعتقادی ندارد، بلکه با ارزش‌ها و منش اسلامی در معنای عام آن در تضاد قرار دارد؛ که توهین و دشنام‌گویی و دیگر رذایل اخلاقی، از ساحت سیره نبوی و اهل‌بیت(ع) فرسنگ‌ها فاصله دارد.

در این ویدیو مصاحبه با «محمدصادق کوشکی»، از اساتید دانشکده حقوق و علوم سیاسی را می‌بینید. در این گفتگو پیشینه تاریخی و اثرات معاصر این جریان مورد بررسی قرار گرفته است. برای مطالعه متن کامل مصاحبه به مجله روشنا، شماره ۷۷ مراجعه نمایید.

بسیاری از علما و اندیشمندان جهان عرب و اهل تسنن ایران به موضوع بهائیت متعرض شده و در آثار علمی، تحقیقی و تحلیلی خود، ضمن بررسی ریشه‌ها و پیشینه این فرقه، تبعات و نتایج شوم ظهور آن را مورد بحث قرار داده‌، حتی با بررسی اسناد و مدارک تاریخی، انتساب بهائیت به استعمار و صهیونیسم بین‌الملل را در آثار مختلف به اثبات رسانده‌اند.

خبر «تشکیل دولت مستقل بکتاشیه در آلبانی» در شهریور ۱۴۰۳ واکنش گسترده‌ای به‌دنبال داشت؛ کشوری کوچک با ۲۷ هکتار و حکمرانی پیروان طریقت صوفی بکتاشی. این موضوع برای پیروان بکتاشیه و جامعه مسلمانان غیرمنتظره بود. گمانه‌ها درباره هدف طرح متفاوت است؛ برخی فرصت‌طلبانه، برخی تهدیدزا می‌دانند و ردپای سیاست‌های آمریکا در ایجاد شبکه مسلمانان میانه‌رو را پررنگ می‌دانند. این تلاش برای تمرکز بر تصوف و تأثیر بر اسلام اصیل نیازمند بررسی دقیق است.

یکی از مهم‌ترین ابداعات بدعتانه متصوفه، «خانقاه» است که در اشعار و اندیشه‌های مولانا نیز مورد اشاره و نقد قرار گرفته و در نوشتار حاضر، ضمن مروری بر این بدعت، فرازهایی از اشارات مولانا در این باب منعکس می‌گردد.

قرآن و عترت، بهترین دلیل راه هستند تا سالک الی‌الله را به قرب الهی برسانند، ولی از آنجا که سالک دچار ضعف روحی است و توهمات و تخیلات بر او غلبه دارد، برای آنکه به دام وسوسه‌های بازدارنده و القائات شیطانی نیفتد، نیاز به راهنمایی دارد.