جریان های فرقه ای در بزنگاه های حساس و تحولات اجتماعی و سیاسی اخیر همواره در صف مقدم جبهه متخاصم خدمت کرده و به طور ویژه با کنشگری در فضای مجازی، دست کم از بازوهای مهم جنگ شناختی علیه کشورمان هستند.

در ادامه مباحث پیشین و ارائه نکاتی در باب ترفندهای نفوذ بهائیت به ساحات مختلف حیات اجتماعی، اینک در بخش دوم و پایانی مصاحبه با آقای شاداب عسگری، مجموعه مباحثی پیرامون این امر و اقدامات جاسوسانه این فرقه خدمت مخاطبان محترم ارائه می شود

در گفتگوی پیش رو آقای شاداب عسگری، نویسنده و پژوهشگر حوزه بهائیت ، با نگاهی تاریخی و اسنادی به بررسی ابعادی تازه و ناگفته از این فرقه پرداخته و نکاتی جالب و قابل تأمل از ترفندهای بهائیان برای مظلوم‌نمایی و نیز نفوذ به حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و... بیان کرده اند.

ماهیت بنیادین تشکیلات بهائیت رسیدن به «قدرت» در ابعاد تامه آن اعم از سرزمین واحد مردم واحد ساختار واحد و قانون اساسی واحد است. و این نوشتار میکوشد مبتنی بر اسناد بهائیت و متکی بر سخنان سران بهائی اهداف اصلی بهائیت را از پس فعالیت های خود یعنی از «جامعه سازی تا رویای حکومت» به بحث بنشیند.

«قدرت»، «حاکمیت» و «نفوذ» از مفاهیم کلیدی در تشکیلات بهائی است و بخش عمده‌ای از اسناد و دستورالعمل‌های آن حول این محور شکل گرفته است. بسیاری از وظایف و تکالیف اعضای این فرقه در راستای ایجاد بستر برای تحقق این اهداف تعریف می‌شود. هرچند قدرت‌طلبی در جریان‌های فرقه‌ای مشترک است، در بهائیت عمق و نمودی ویژه دارد و با ماهیت و غایت آن پیوند خورده است. با توجه به اهمیت این موضوع و نمونه‌های متعدد اقدامات بهائیت در این زمینه، گفت‌وگوی پیش رو با حجت‌الاسلام و المسلمین علیرضا روزبهانی، پژوهشگر و کارشناس حوزه فرق و ادیان، اختصاص یافته است تا تحلیلی جامع و نکات مهم درباره قدرت‌طلبی در بهائیت ارائه شود.

یکی از مقوله های حائز اهمیت در جریانهای فرقه ای به خصوص فرقه های سازمان تشکیلات بنیان طمع ورزی برای کسب «قدرت» در تمامی ابعاد مراتب و معانی آن است و در این میان «سیاست» به عنوان یکی از وجوه و روزنه های حصول و اعمال قدرت در کانون توجه و اهتمام جریانهای مزبور قرار دارد «بهائیت»به عنوان فرقه ای تمام تشکیلاتی بارزترین نمونه و مصداق این امر است که بررسی طرحها برنامه های مدون و فرامین مرکزیت آن از محوریت این طمع ورزی و قدرت طلبی در اهداف غایی آن حکایت دارد.

در میانه‌ی آشوب ناشی از فروپاشی خلافت عثمانی و اشغال فلسطین به‌دست متفقین، چهره‌ای کمتر پرده‌برداری‌شده از نقش فرقه بهائیت در خدمت‌گزاری به استعمار انگلیس نمایان می‌شود؛ فرقه‌ای که با نقاب دیانت، در عمل به بازوی نرم و مطیع قدرت‌های اشغال‌گر بدل شد. عباس افندی، رهبر این فرقه، با حمایت مستقیم چهره‌های استعماری چون سِر هربرت ساموئل ــ نخستین حاکم صهیونیست فلسطین ــ و سِر رونالد استورز ــ صهیونیست معتقد و فرماندار قدس ــ از جایگاهی ویژه در منظومه قدرت بریتانیا برخوردار شد. اعطای نشان شهسواری، حل‌وفصل اختلافات داخلی به نفع جانشینش شوقی افندی، و انتصاب پیروان بهائی در مناصب حساس حکومتی، تنها بخشی از شواهدی است که نشان می‌دهد بهائیت نه‌تنها از شرایط اشغال بهره برد، بلکه به‌عنوان ابزاری استعماری در خدمت انگلیس و صهیونیسم برای نفوذ فرهنگی و سیاسی در قلب جهان اسلام به‌کار گرفته شد.

اسناد دولتی آمریکا نشان می‌دهند که موسسۀ هرانا، تحت مدیریت کیوان رفیعی، نه‌تنها یک نهاد حقوق بشری نیست، بلکه بازوی اجرایی سیاست‌های ضدایرانی واشنگتن و حامی فرقه بهائیت است.

دکتر جواد منصوری، پژوهشگر و مورخ: «بهائیت در واقع اصل حکومت پهلوی بود؛ گرداننده اصلی رژیم پهلوی بهائیت بود. وقتی این رژیم سقوط کرد، وزیر خارجه اسرائیل جمله‌ای گفت: «زلزله‌ای در ایران رخ داد که خاورمیانه را خواهد لرزاند و به دنبال آن دنیا خواهد لرزید.» حالا شما بیایید ببینید که در این ۴۵ سال آیا این وضعیت برقرار بوده یا نه؟ با حذف بهائیت از نظام ایران، ملت ایران توانست نظامی را پایه‌گذاری کند که تا امروز به اینجا رسیده است.

کتاب «نقد بهائیت متأخر» نوشته غلامرضا میناگر به بررسی تحولات و رویکردهای فرقه بهائیت پرداخته است. این کتاب به تحلیل جریان‌های رفتاری و شناختی بهائیت از آغاز تا تغییرات اخیر آن می‌پردازد. بهائیت در ابتدا به عنوان یک انشعاب انحرافی از اسلام شناخته می‌شد، اما با مهاجرت رهبران بهائی به بغداد، استانبول و فلسطین، به عنوان مزدوران استعمار تغییر مسیر داد.

در مطلب پیشرو، نقد شیخ علاءالدین زعتری، یکی از علمای اهل سنت و صاحب منصب کشور سوریه، در خصوص تناقض احکام بهائی، ترجمه و ارائه می‌گردد.

نقد و بررسی فرقه‌های انحرافی بدون بررسی تاریخی ممکن نیست و به شناخت صحیحی منجر نخواهد شد. بهائیت با استفاده از دو حربه "نفوذ" و "مظلوم‌نمایی" به اهداف خود می‌رسد. شاداب عسگری، پژوهشگر این حوزه، در دو جلد کتاب به "نفوذ بهائیت در ارتش پهلوی" و "مظلوم‌نمایی بهائیت" پرداخته است. در مصاحبه‌ای که در ادامه ارائه می‌شود، با استناد به اسناد تاریخی و مصادیق مختلف، به بررسی این موضوعات و لزوم بازنگری در نگرش‌های انتقادی به بهائیت تأکید می‌کند.