مدل‌های تبشیری ارائه‌شده در کنفرانس‌ها، مدل کاشت کلیسا، مناسب‌ترین و مؤثرترین استراتژی در غرب آسیا و ایران به شمار می‌رود. کلیسای خانگی، محصول این استراتژی است.

هر اندیشه، دانش یا معنویتی که مدعی درمان روحی و جسمی انسان‌هاست، معمولاً از سه راه می‌تواند ادعای خود را اثبات کند. نخست، راه وحیانی و الهی؛ دوم، شیوه علمی؛ سوم، مسیر منطقی و عقلانی. حال باید بررسی شود که یوگا را با کدامیک از این روش‌ها، می‌توان ثابت کرد.

میسیونرها به تبشیر به عنوان یک علم نگاه کردند و مجموعه کنفرانس‌هایی در این زمینه تشکیل دادند که همایش ادینبورگ در آمریکا مهم‌ترین آن‌ها بود. از آن پس میسیولوژی دیگر به یک جریان تبدیل شد. دپارتمان‌ها، مؤسسات و انجمن‌هایی شکل گرفت مجلات زیادی در این زمینه چاپ شد.

یکی از دلایل ناکام ماندن برنامه‌های استکبار و استعمار در جوامع دینی، نداشتن پایگاه مردمی مناسب است. غرب با ایجاد این پایگاه، می‌تواند برنامه‌های خود را بهتر اجرا و عملیاتی کند، از این رو به تولید شبه‌معنویت‌های نوپدید و تبلیغ آن‌ها اقدام می‌کند.

یکی از استراتژی‌های تبشیری، جنبش درون است. به این معنا که هرگاه افراد نمی‌توانند تظاهر به مسیحی بودن کنند، با اتخاذ رویکردی منافقانه، برنامه‌ها را پیش ببرند.

در بررسی نقش و جایگاه زنان در معنویت‌واره‌‌های نوپدید، باید به یکی از مهم‌ترین بسترهای جذب، اهمیتی مضاعف داد؛ یعنی تمایل به خودباوری و کسب موقعیت اجتماعی که ریشه در مباحث هویت‌یابی و روان‌شناسی شخصیت دارد.

مسیحیان ارمنی‌تبار ایرانی، حاضر نیستند کلیساهای خود را - حتی برخی کلیساها که به سبب مهاجرت ارامنه، عملاً خالی مانده‌اند- در اختیار اوانجلیست‌ها و مبلغان تبشیری قرار دهند و مخالفت آن‌ها با تبشیری‌ها چه‌بسا بیشتر از مخالفت مسلمانان با آن‌هاست.

یکی از اصلی ترین آموزه‌ها و روش های جذب در مسیحیت تبشیری، ادعاهای واهی شفای بیماران جسمی و روحی و سلسله اقداماتی نظیر جن گیری و شفای معلولان است.

راهکاری که برای عقب‌ نشاندن تفکر ناب معناگرا در جهان پست‌مدرن دنبال می‌شود، تضعیف گفتگوی حقیقت‌گرا در میان ادیان و ترویج کثرت‌گرایی است. این هدف، یعنی تثبیت تکثرگرایی دینی به جای حقیقت‌گرایی، با گسترش شبه‌معنویت‌های نوپدید، به خوبی قابل دستیابی است.

با تغییر صحنه سیاسی بعد از جنگ جهانی دوم و پافشاری بسیاری از کشورها برای استقلال از اربابان اروپایی، میسیونرها نیز در پی اخراج استعمارگران، از کشورهای مستعمره اخراج شدند.این شرایط باعث شد میسیونرها به استراتژی‌های جدیدی در شرایط موجود بیاندیشند و بر مقوله «بومیت» مترکز شوند.

قاره پهناور آسیا و به‌ویژه ناحیه جنوب غربی آن،‌ همواره از اهمیت ژئوپلیتیکی نزد جهانیان برخوردار بوده‌است. این قاره در عین حال با اکثریت ادیان و مذاهبی غیر از مسیحیت، مورد توجه گروه‌های مسیحی تبشیری بوده و مجموعه‌استراتژی‌های گسترده‌ای برای جذب مردم مشرق‌زمین، طراحی و به‌موقع اجرا گذاشته‌ شده‌است.