نفوذ عمیق و گسترده و ایفای نقش هدایتگری جریان مسیحیت انجیلی یاصهیونیستی در عمق لایه‌های سیاست راهبردی امریکا، موضوعی است آشکار که در دوران مسندنشینی حزب جمهوری‌خواه و به‌ویژه چهره‌های افراطی چون «جرج دبلیو بوش» و «دونالد ترامپ» در دوران متأخر، بیشتر رخ می‌نماید؛ امری که نمود آن را در توسعه جنگ‌های ملی‌گرایانه مذهبی در نقاط مختلف جهان، به‌ویژه جنوب غربی آسیا می‌توان نظاره‌گر بود.

«قدرت»، «حاکمیت» و «نفوذ» از مفاهیم کلیدی در تشکیلات بهائی است و بخش عمده‌ای از اسناد و دستورالعمل‌های آن حول این محور شکل گرفته است. بسیاری از وظایف و تکالیف اعضای این فرقه در راستای ایجاد بستر برای تحقق این اهداف تعریف می‌شود. هرچند قدرت‌طلبی در جریان‌های فرقه‌ای مشترک است، در بهائیت عمق و نمودی ویژه دارد و با ماهیت و غایت آن پیوند خورده است. با توجه به اهمیت این موضوع و نمونه‌های متعدد اقدامات بهائیت در این زمینه، گفت‌وگوی پیش رو با حجت‌الاسلام و المسلمین علیرضا روزبهانی، پژوهشگر و کارشناس حوزه فرق و ادیان، اختصاص یافته است تا تحلیلی جامع و نکات مهم درباره قدرت‌طلبی در بهائیت ارائه شود.

«هر گونه عادی سازی روابط با اسرائیل از نظر ما خیانت علنی، واضح و آشکار به اسلام است»