با درگذشت کریم آقاخان، رهبر فرقه اسماعیلیه، این جریان که با حمایت غرب و صهیونیسم به تحریف عقاید اسلامی پرداخته، وارد مرحله‌ای حساس شده است. مسئله جانشینی او و کنترل ساختارهای این فرقه توسط قدرت‌های غربی از چالش‌های پیش‌روی آن است. شبکه آقاخان، که از طریق سرمایه‌گذاری‌های اقتصادی و فرهنگی نفوذ گسترده‌ای در کشورهای اسلامی داشته، اکنون با خطر شکاف‌های داخلی و کاهش قدرت مواجه است.

حجت‌الاسلام محمد شیروانی در گفتاری به بررسی جایگاه ایمان‌گرایی در جهان پسامدرن پرداخته و چالش‌های آن را در مواجهه با عقلانیت تحلیل می‌کند. وی تأکید دارد که ایمان‌گرایی، اگرچه نیازمند پشتوانه عقلانی است، اما بدون مؤلفه‌های احساسی و اشتیاق، اثرگذاری اجتماعی خود را از دست می‌دهد. او با استناد به سیره پیامبر اکرم(ص)، بر نقش ایمان در ایجاد گفتمان‌های اجتماعی، حفظ انسجام فکری و مقابله با شکاکیت تأکید می‌کند و راهی برای پیوند ایمان، عقلانیت و کنشگری اجتماعی ارائه می‌دهد.

دکتر جواد منصوری، پژوهشگر و مورخ: «بهائیت در واقع اصل حکومت پهلوی بود؛ گرداننده اصلی رژیم پهلوی بهائیت بود. وقتی این رژیم سقوط کرد، وزیر خارجه اسرائیل جمله‌ای گفت: «زلزله‌ای در ایران رخ داد که خاورمیانه را خواهد لرزاند و به دنبال آن دنیا خواهد لرزید.» حالا شما بیایید ببینید که در این ۴۵ سال آیا این وضعیت برقرار بوده یا نه؟ با حذف بهائیت از نظام ایران، ملت ایران توانست نظامی را پایه‌گذاری کند که تا امروز به اینجا رسیده است.

«آرامیک شاه‌نظریان»، فعال رسانه‌ای و فرهنگی ارمنی و سردبیر روزنامه ارمنی «آلیک» در سخنانی، به مشارکت سیاسی-اجتماعی جامعه مسیحیان ارمنی ایران اشاره داشته، بر پیوندهای دیرینه ارامنه و ایران تأکید نموده‌است.

مولوی یعقوب حسین‌بر، امام جمعه مسجد جامعه فاطمه‌الزهرا خاش، با تأکید بر اهمیت انسجام اسلامی و رعایت فرهنگ‌های قومی و مذهبی، ایران را الگویی موفق از اتحاد برای جهان اسلام می‌داند. وی با اشاره به نقش دشمنان در ایجاد تفرقه، ضرورت تقویت همبستگی و مقابله با جریان‌های افراطی و توطئه‌های خارجی را گوشزد می‌کند.

خال محمد آخوند سرفراز، مدیر حوزه علمیه هدایتیه کلات ابریشم و استاد برجسته اهل‌سنت، با تاکید بر تعامل مثبت با نظام جمهوری اسلامی ایران، از آزادی عمل پیروان فرق اسلامی در کشور و دستاوردهای جامعه اهل‌سنت پس از انقلاب اسلامی تمجید کرد و نقش حج در همگرایی فرق اسلامی را برجسته دانست. وی همچنین بر اهمیت مبارزه با تحرکات جریان‌های افراطی و شبه‌روشنفکری و حمایت از مسئله فلسطین به عنوان معضلی جهانی تاکید کرد.

فائق رستمی، فرزند شهید عبدالقادر، در سال 1327 در مریوان متولد شد و در سنین جوانی به یادگیری دروس دینی و فقهی پرداخت. او در مناطق مختلف به عنوان امام جماعت و مدرس فعالیت کرد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مسئولیت‌های مختلفی همچون امام جمعه موقت مریوان و سنندج و عضویت در شورای عالی افتاء استان کردستان را برعهده داشت. وی همچنین نویسنده سه رساله علمی است. رستمی در مقایسه وضعیت اهل‌سنت ایران پیش و پس از انقلاب اسلامی، بهبود حقوق مذهبی، سیاسی و اجتماعی آنان را برجسته می‌کند و بر اهمیت وحدت و بیداری جهانی در برابر دشمنی‌های صهیونیستی تأکید دارد. وی نیز مخالف جریان‌های تندروی سلفی‌گری و تکفیری است و بر لزوم تبلیغ اسلام با حکمت و محبت تأکید دارد.

گفتگو با حجت‌الاسلام و المسلمین مهدی مسائلی درباره انگیزه‌ها و چالش‌های نگارش کتاب "اطلس اهل سنت ایران" متمرکز است. او هدف از این پژوهش را شناخت و توصیف دقیق پیروان مذاهب اهل سنت در ایران به منظور تقویت وحدت اسلامی بیان می‌کند. مسائلی اشاره می‌کند که پژوهش او، به دلیل فردی بودن و عدم حمایت از سوی سازمان‌ها، با موانع متعددی مواجه شده و اطلاعات به سختی گردآوری شده‌اند. او تأکید دارد که این تحقیق، مقدمه‌ای برای پژوهش‌های تکمیلی بعدی است و بر لزوم انجام تحقیقات میدانی و علمی تأکید می‌کند. مسائلی همچنین بیان می‌کند که این پژوهش‌ها می‌توانند به رفع شبهات و ارائه تصویری دقیق از وضعیت اهل سنت در ایران کمک کنند.

کشور ایران دارای تنوع قومیتی و دینی فراوانی است و بیش از 99 درصد جمعیت آن مسلمان هستند. در بین مسلمانان ایران، شیعه دوازده امامی اکثریت و اهل‌سنت اقلیت را تشکیل می‌دهند. اهل‌سنت ایران به دو مذهب فقهی شافعی و حنفی تقسیم می‌شوند، اما در هر یک از این دو مذهب، تفاوت‌هایی از نظر مذاهب اعتقادی، طریقت‌های تصوفی و جریان‌های سیاسی و اجتماعی وجود دارد. آشنایی با این تفاوت‌ها برای پژوهشگران و فعالان دینی-فرهنگی اهمیت دارد و باید در ارتباطات فرهنگی و مذهبی مورد توجه قرار گیرد.

کتاب «نقد بهائیت متأخر» نوشته غلامرضا میناگر به بررسی تحولات و رویکردهای فرقه بهائیت پرداخته است. این کتاب به تحلیل جریان‌های رفتاری و شناختی بهائیت از آغاز تا تغییرات اخیر آن می‌پردازد. بهائیت در ابتدا به عنوان یک انشعاب انحرافی از اسلام شناخته می‌شد، اما با مهاجرت رهبران بهائی به بغداد، استانبول و فلسطین، به عنوان مزدوران استعمار تغییر مسیر داد.

انجمن حجتیه پس از انحلال رسمی در 1362، با تاکتیک عادی‌سازی روابط از طرق مختلف به نفوذ پنهان در نهادهای حساس پرداخت است.

در مطلب پیشرو، نقد شیخ علاءالدین زعتری، یکی از علمای اهل سنت و صاحب منصب کشور سوریه، در خصوص تناقض احکام بهائی، ترجمه و ارائه می‌گردد.